Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Η ζωή στα νησιά - Οι σφουγγαράδες της Καλύμνου

Ο άλλοτε αρτιμελής και λεβέντης σφουγγαράς είναι τώρα παράλυτος και σακάτης, κρατάει μπαστούνι και σέρνει τα πόδια του. Ο άλλοτε δεινός χορευτής και γλεντζές έχασε ένα από τα μέσα έκφρασης στο χορό: τα πολύ­τιμα πόδια του. Η ψυχή όμως με καμία νόσο και σωματική παράλυση δεν λυγίζει. Ακούει τη μουσική, έρχεται στο κέφι, ξεχνά τον πόνο και τον καημό, θέλει να χορέψει μα δεν μπορεί. Πιάνεται στον κύκλο και προσπαθεί να κάνει βήματα, μα δεν μπορεί, πέφτει, σηκώνεται με το μπαστούνι, συνεχί­ζει την προσπάθεια, η μουσική τρέχει, εκείνος θέλει μα δεν μπορεί... αυτήν ακριβώς την προσπάθεια για συμμετοχή στο χορό του «πιασμένου» δύτη που στις αρχές του αιώνα ήταν τραγική, σε νεώτερους χρόνους ο λαογραφικά δημιουργικός Καλυμνιακός λαός μετέτρεψε σε δικό του χορό με όνομα και μορφή ιδιαίτερη σε σχέση με τους άλλους χορευτι­κούς τύπους του νησιoύ.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου